Hij dronk precies één kop koffie en nam er een fiks glas water bij. Sonja’s idee dat het handig was nuchterder te worden, was mooi, maar zin om helemaal nuchter te zijn als hij naar die club moest, had hij ook niet.
Het hele idee was absurd, bedacht hij onderweg in de taxi. Waarom uitgerekend daar? Als ze daar wel de confrontatie met hem aandurfde, waarom dan niet gewoon bij hem thuis?
Sonja begeleidde hem naar de protserig ingerichte kamer die luxe moest uitstralen, maar wel voor mensen die geen smaak hadden. En daar zat ze dan, met verlopen make-up in het bubbelbad, met naast haar een thermoskan. Waarschijnlijk koffie. Op advies van Sonja.
‘Ik heb het geld met spoed over laten maken naar je privérekening,’ zei ze toen hij binnenkwam.
Hij keek haar doodvermoeid aan. ‘Krijgen we dat weer? Je wist dat je het zelf mocht houden, daar ben ik duidelijk genoeg over geweest. Die foute, mooie jongen in het park heb je allang gekocht. Daar hoef je niet steeds opnieuw voor te betalen.’
‘Is dat wat ik gedaan heb? Heb ik je gekocht?’
Hij had meteen weer spijt van zijn uitspraak. ‘Nee, ik heb het je eerder uitgelegd. Je stopt geld in me, terwijl je me ook zo kunt krijgen. Ik ben een zakelijk onbenul, volgens de experts die we ingehuurd hebben, maar ik kan wel goed hoofdrekenen en bovendien heb ik op school geleerd om mensen die macht over me willen uitoefenen te haten.’
‘Haat je mij?’
‘Nee. Ik hou van je en daarom doe ik mijn uiterste best om te doen wat je van me wilt: dat ik je bescherm. En inmiddels begin ik daar zelf ook aan te twijfelen. Jij wilt een Bentley, ik heb liever een fiets die niet zo nieuw is dat hij erom vraagt gejat te worden. Ik ga in een taxi hier naartoe omdat Sonja dat van me vraagt en onderweg zit ik op de meter te kijken en uit te rekenen hoeveel korter de rit was geweest als ik gewoon op de fiets was gestapt. Maar als je mij wat wilt verwijten, dan heb je misschien een goed punt als je constateert dat ik wel een enorm zwak heb voor het uitoefenen van macht over mensen die slimmer denken te zijn dan ik, zoals Jorritsma en het addergebroed in Duitsland en België. Daar heb jij me niet mee besmet, dat zit in mezelf.’
‘Maar je bent achttien, je zou een Ferrari moeten willen hebben om met een D-cup blondine en je muziek voluit over de promenade van Zandvoort te rijden. Dat is wat gezonde jongens zouden willen.’
Hij deed zijn best om rustig te blijven, maar het lukte niet helemaal.
‘Oh, dus omdat ik te laag scoor op de proletenladder, ben ik opeens geen gezonde jongen meer?’
Ze schonk zichzelf een kop koffie in. Kennelijk de eerste, want ze moest op het zogenaamde noodbelletje drukken voor melk en suiker.
‘Zo bedoel ik dat niet.’
De foute jongeman stond op en liep een rondje om het bubbelbad heen.
‘Nee, misschien niet, maar het is wel het eerste beeld dat jij koppelt aan een gezonde jongen. Een stereotype pooier in een Ferrari. Misschien ben jij wel meer besmet geraakt door deze wereld dan ik ooit zou kunnen worden.’
‘Je kijkt neer op de clubs.’
‘Nee, helemaal niet, het is gewoon een wereld die ik alleen uit films ken. Ik ken jou en ik ken Sonja, verder niemand. Types als Jorritsma kende ik ook niet, maar de zelfingenomenheid, de arrogantie en het met dubbele maten meten, die wereld kende ik heel goed. Dat waren mijn ouders en de docenten waar ik mee te maken heb gekregen. Trouwens, waarom ben ik degene die hier dingen moet verklaren?’
Ze roerde in haar koffie, die inmiddels door een zenuwachtige Sonja van melk en suiker was voorzien.
‘Je bent boos omdat ik, nadat jij voor me was opgekomen, opeens wel kon zeggen dat ik van je hield. Inmiddels snap ik waarom dat was. Het was een noodkreet. Je had door mijn afspraak een half miljoen voor jezelf binnengehaald en ik realiseerde me dat ik daarmee alle macht die ik over je dacht te hebben in één keer kwijt was geraakt, want je had recht op jouw deel, zoals de afspraak was, maar daarmee had je jezelf in één klap financieel onafhankelijk gemaakt.’
‘Laat het de fiscalist en de jurist maar niet horen,’ zei hij. ‘Maar wat is eigenlijk onafhankelijker? Twee scholen om principiële redenen verlaten om zonder een stuiver te gaan staan liften naar een ander leven, of geld op de bank hebben omdat je geleerd hebt dat het lekker kan zijn om je eigen principes een beetje te buigen, zodat je een paar oplichters te slim af kunt zijn? Ik denk het eerste.’
‘Feit blijft dat je nu ook financieel onafhankelijk bent.’
‘Ja, maar niet omdat ik dat geld zo nodig moest hebben. Dat heb jij overgemaakt nadat ik gezegd heb dat dat niet hoefde. En zo onafhankelijk als jij bent als je zegt: sorry hoor, maar ik heb even behoefte aan afstandelijke seks, dus ik ben er even een paar dagen niet, zo onafhankelijk zal ik nooit worden.’
Haar gezicht vertrok van pijn. ‘Ja, Sonja zei al dat daar waarschijnlijk je grootste pijnpunt zit.’
‘Nou, dat is dan heel helderziend van Sonja, want ik heb haar dat nooit verteld. Of wacht, misschien is ze helemaal niet helderziend, maar ziet ze het gewoon onder haar neus gebeuren en denkt ze: dat is ook niet helemaal fair naar die jongen. En wat raar eigenlijk, want ze is zelf zo ongezond bezitterig.’
Ze begon weer te huilen en dat was normaal het punt waarop de foute jongeman weer spijt had van wat hij gezegd had, maar nu niet.
‘Misschien moet je een keer stoppen met je eeuwige zelfmedelijden, want ik trap daar niet meer in.’
Hij verliet de kamer, liet een bezorgde Sonja een taxi bellen en vertrok naar huis.
(wordt vervolgd)