Het zal een uur of vijf in de ochtend zijn geweest toen een taxichauffeur hem voor zijn eigen woning afzette. Het eerste wat hem opviel, was dat de bolide van Djippie in de straat stond, maar in de woning kon hij haar nergens vinden. Hij keek nog eens uit het raam om te zien of het wel haar auto was die hij gezien dacht te hebben. Dat was inderdaad haar auto en dat kon ook haast niet anders, maar nu hij vanuit een andere hoek in de auto keek, zag hij haar blonde haar. Bezorgd rende hij de trappen af, terwijl hij het ergste vreesde, maar ze bleek gewoon in slaap gevallen te zijn.
Hij tikte een paar maal op het raam aan de bestuurderskant en ze keek hem slaapdronken aan.
‘Je hebt toch een sleutel,’ zei hij.
‘Maar je was er niet of je deed alsof je er niet was, dus ik durfde niet naar binnen te gaan.’
‘Je dacht vast dat ik met die D-cup blondine uit de Ferrari in bed lag?’
‘Dat is niet grappig,’ zei ze.
‘Nou, kom nu maar snel naar boven, want ik heb wat te vieren!’
Ze volgde hem naar boven, maar niet zonder te informeren waar hij in hemelsnaam al die tijd was geweest.
‘Even geduld, dat vertel ik zo pas, anders is de verrassing eraf.’
Ze nam plaats op het stoeltje, een plek waar ze normaal nooit zat. Meestal ging ze op de rand van het bed zitten.
‘Zo, even een borrel om van de schrik te bekomen,’ zei hij, terwijl hij een dubbele whiskey voor haar neus neerzette.
‘Waarom een dubbele whiskey?’
‘Nou, gewoon omdat we wat te vieren hebben en daar hoort een stevig drankje bij, want ik ben zojuist eigenaar van de PollyWop Club geworden.’
Ze werd spierwit en was duidelijk niet van plan haar jas uit te trekken.
‘Je neemt me in de maling,’ zei ze. ‘Die club is zo goed als failliet.’
‘Dat geef ik meteen toe, maar wel een uitstekend moment voor ons om zo’n club aan te kopen en te saneren. Het aankoopbedrag was verwaarloosbaar. Kijk maar, hier is de voorlopige overeenkomst.’
‘Dat vodje?’
‘Toegegeven, het verdient niet het zegel van een Jorritsma, maar het is rechtsgeldig. Twee handtekeningen en een korte overeenkomst. De rest kan natuurlijk definitief genotifieerd worden bij een smaakvol kantoor ergens aan de gracht. Liever niet Jorritsma. Voorlopig heb ik Jeanette de opdracht gegeven de zaak te sluiten totdat ik de vergunningen en de Belastingdienst op orde heb. Dat zou geen probleem moeten zijn voor een jongen als ik met een schoon verleden en voldoende liquiditeit.’
Ze keek hem met wijdopen ogen aan. ‘Maar dat kan ik niet accepteren, of beter: dat gá ik niet accepteren.’
‘Ik wist niet dat ik je teleur zou stellen,’ zei hij, zijn best doend om een zo onbegrepen mogelijk gezicht te trekken.
‘Hoe heb je het in je hoofd gehaald? Is het geld nu al in je bol geslagen?’
‘Met geld heeft het niets te maken. Als je even wat nauwkeuriger kijkt, dan zie je dat ik de zaak voor een appel en een ei overgenomen heb. En mijn motivatie was gewoon om iets goeds te doen, iets wat ons dichter bij elkaar zou brengen.’
Hij schonk zichzelf een jenever in en vertelde haar hoe hij had lopen piekeren over wederzijdse jaloezie en hoe ze steeds weer terugkwamen op het punt dat ze bang was hem te verliezen en dat zij zelf zo makkelijk omging met afstandelijke seks en dat hij daar eigenlijk niet van hield, maar dat zoiets best aan zijn bekrompen opvoeding kon liggen. Dat hij eigenlijk helemaal geen zin had in andere vrouwen, maar dat hij die avond toch maar even geoefend had met afstandelijke seks en besloten had dat het best aan te leren was in het kader van een gelijkwaardiger…
Verder kwam hij niet, want voor de tweede keer in die woning gooide ze haar glas naar zijn hoofd. Hij gaf geen krimp. Hij was woedend en niet van plan terrein op te geven.
‘Oké, het woord gelijkwaardigheid in de context van afstandelijke seks bevalt je kennelijk niet, maar laten we een evenredige inbreng niet op alle vlakken bij voorbaat uitsluiten. Dus ik stel voor dat jij morgen die whiskeyvlek wegschildert en niet ik.’
Hij zag hoe haar gezicht milder werd. Ze hield kennelijk wel van een beetje straf.
‘Wat vertel je me nu niet wat je me wel zou moeten vertellen?’
‘Ik heb echt het beste voorgehad met mijn plannetje. Toegegeven, ik heb wat impulsief gehandeld, maar echt met de beste bedoelingen denkbaar. Dat het nu zo’n tegenvaller blijkt te zijn, verbaast me dan ook zeer, maar goed, met mij valt altijd te praten over andere oplossingen.’
‘Ik herken je gewoon niet meer. Er zit gewoon een vreemde voor me.’
‘Dat, mijn lieve schat, komt omdat je in de spiegel zit te kijken. Ik doe nu precies hetzelfde met jou wat jij regelmatig met mij doet. Ik stel je voor een voldongen feit, zoals je dat zo vaak bij mij hebt gedaan, zonder je te bekommeren om mijn gevoelens, en je vindt jezelf zo ver boven mij staan dat je denkt dat jouw seksuele escapades maar geaccepteerd moeten worden en de mijne niet. Dus je kunt nu weer een potje gaan zitten huilen en de zielige miljonairsdochter uithangen, maar dat schiet niet op. Laten we deze situatie als een onderhandeling beschouwen waar een deal uitkomt die nog steeds zwaar in je voordeel uitvalt, maar mij ook deels in mijn waarde laat.’
‘Hoe zou dat in godsnaam mogelijk zijn?’
‘Heel simpel. Jij geeft Maastricht op en ik verkoop de PollyWop Club met wat verlies. Dan heb je nog steeds Amsterdam-Noord voor je afstandelijke seks. Dus alle kaarten vallen nog steeds uit in jouw voordeel.’
‘Ik ben al weken niet meer in Maastricht geweest, maar wordt dat dan weer zo’n deal waarbij jij een half miljoen in de wacht sleept en ik met het wisselgeld blijf zitten?’
‘Nee, het wordt erger, want het tegenover elkaar wegstrepen van die bedrijven zorgt nog steeds niet voor zekerheid. Dan zul je nog steeds blijven praten over hoe ik er met een jongere vrouw vandoor zal gaan, dus we zullen wat extra zakken cement in onze relatie moeten storten. Dat geld van Maastricht wordt honderd procent van jou, maar ik wil een hand in de onroerendgoedportefeuille.’
‘Heb je enig idee hoeveel geld daarin omgaat?’
‘Ja, beter zelfs dan jij waarschijnlijk, maar ook hier gaat het niet om geld. Ik heb voor Dutch Film Productions locaties nodig. Niet dat ik naar Italiaans model een Cinecittà wil opzetten, maar er zullen toch grote ruimtes beschikbaar moeten komen.’
‘En ik maar denken dat ik hier altijd voor een potje seks naartoe kon komen…’ Ze bracht het alsof ze overdonderd was, maar hij zag de schittering in haar ogen feller worden. Het was bruut wat hij gedaan had, maar op de een of andere manier leek ze dat toch aantrekkelijk te vinden.
‘Een potje seks kan altijd, tenminste als je akkoord gaat met mijn voorstellen, maar dan zal ik wel eerst even onder de douche moeten, gezien mijn inspanningen eerder op de avond.’
‘Klootzak,’ riep ze hem na, terwijl hij de douche instapte.
(wordt vervolgd)