Kathedraal Utrecht CS

Mijn grootvader, machinist bij de Nederlandse Spoorwegen tot eind jaren vijftig, moet zich gisteren driemaal omgedraaid hebben in zijn graf, toen de trein die mij van een bezoek aan mijn moeder terugbracht naar Amsterdam bij Driebergen-Zeist stopte en de machinist omriep dat we teruggingen naar station Arnhem omdat de machinist in de trein voor hem … Read more

De Tolk

In Moskou had ik echt een enorme weerzin naar mijn tolk opgebouwd. Ze was lesbisch, maar dat mocht natuurlijk niet zo heten in Rusland. Voortdurend hing zij aan de telefoon met haar boze minnares en ik weet niet of u wel eens twee weken van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat op pad bent … Read more

Afspraken

Men beweert wel eens dat ik met ouderdom koketteer en die constatering gaat natuurlijk altijd gepaard met de opmerking: ‘Je bent net zo oud als je je voelt!’ Ik wil dan zeggen dat ik me op mijn zestiende al tachtig voelde, maar in plaats daarvan zwijg ik en denk aan het briefje dat ik ooit … Read more

Even zeiken

Zo aan de vooravond van Kerstmis moet ik gewoon even zeiken. Ik heb nog niet nagedacht waarover, maar als het toetsenbord eenmaal rammelt dan komt het vanzelf. Van mijn uitgever uit een ver verleden mocht ik tegen niemand zeggen dat alle rottigheid die er dan uitrolt als het ware gedicteerd wordt door een hogere macht, … Read more

De wereldwijde stekkerdoos

Met de term Wereldwijde Stekkerdoos wil ik het Internet niet kleineren, het is een liefdevolle verwijzing naar de periode dat het Internet langzaamaan voor een breder publiek toegankelijk werd. Het zal in 1994 zijn geweest dat ik als bezitter van een modem, in de zomer met de ramen open, voor het eerst mocht luisteren naar … Read more

Daar gaan we weer

Ik weet het. Er is eigenlijk niets zo kinderachtig als om in een vlaag van ergernis je Facebook-account te deactiveren. Het is de derde keer dat ik het doe en de eerste twee keer heb ik mijn profiel na een paar weken weer geactiveerd. Niet omdat ik dacht iets te missen, maar omdat ik het … Read more

A sad week

I love Russia, or better, I love the Russians. I have very little to state about the Russian government. To me, it is a government like any other, maybe corrupt, but certainly not as corrupt as many other countries, with the USA topping the list of dubious regimes.

It was a sad week. The cover model Evgenia for the new series I am working at called ‘The Russians Are Coming’ – which is basically a satirical approach to the many news items of the last few months blaming the Russians for just about everything – died of a heart attack on her 25th birthday, most probably caused by bad drugs, an overdose or even suicide.

It broke my heart. I was working hard at Moscow’s Sunlight Studios, so the models were lined up behind me. When it was her turn to be photographed I looked over my shoulder and I immediately felt that something was wrong. At first I thought it was her age, because she seemed so young and fragile to me, so I asked for her passport. She was 24. It is not uncommon for models to be skinny and fragile, but that eery feeling stayed with me during the entire shoot. She turned out to be the best model I worked with for a long time. The result of the shoot was a series of great photographs. I picked one for the folder to be printed for the Kriebels exhibit at Ahoy Rotterdam.

When I returned from Rotterdam I was told she had died on her 25th birthday. Since then I have not been myself. In a blind rage over some demanding models and a highly talented filmer with a total lack of social skills I deactivated my Facebook account and moved to VK, the Russian equivalent of Facebook, a social network without advertising and a very tolerant attitude towards nudity in photographs.

It is that time of the year when we burn a lot of candles, and we will be burning them for Evgenia. She will be sorely missed.
 

Yellow Blue Bus (2)

Alles van waarde in mijn leven is voortgekomen uit een ongeluk of een misverstand. Geregeld seksueel misbruik tijdens een langdurig verblijf in een kliniek op mijn twaalfde jaar zorgde er voor dat ik een leven lang gefascineerd zou blijven door seksualiteit. Daardoor ben ik ongewild een seksuoloog van de koude grond geworden, maar ik heb … Read more

Yellow Blue Bus (1)

Yellow Blue Bus. Spreek je die woorden heel snel achter elkaar uit (met een zwaar Russisch accent) dan lijkt het alsof je ‘Ik hou van je’ in het Russisch zegt. Yellow Blue Bus Russia, zeg ik dan nu even in gedachten. Dat mag eigenlijk alleen in gedachten, want na mijn vorige werkbezoek aan Moskou kreeg … Read more